Gisteren stond mijn favoriete tennisster eindelijk (weer) eens in de finale van een WTA toernooi. Nadat Sorana Cirstea (niet Tsjiersteea, niet Sirsteea, maar Kirstèa)al verschillende top-tienspelers naar huis had gemept, mocht ze nu in Toronto aantreden tegen Williams. Niet dat ik Sorana ook maar enige kans gaf tegen Serena. Zoals Cirstea na afloop zei: "we hebben niet voor niks een ranglijst en zij staat niet voor niks bovenaan." Er kan er maar een de beste zijn en dat is Williams. In de eerste games begon een niet eens zo goed spelende Williams al snel mici (Roemeense gehaktworstjes) te maken van Cirstea. Maar de Australische coach van Cirstea had al eerder dit toernooi furore gemaakt met zijn peptalks. Dus na een korte break kwam Cirstea snel terug. Helaas bleef dit niet lang zo duren, waarna Williams heel gemakkelijk in twee sets won. Het gevolg was tranen met tuiten bij Cirstea en bij haar Roemeense coach. Maar zoals Williams al opmerkte Cirstea is nog maar 23 en heeft nog een hele toekomst voor haar.
Verder vraag ik me nog altijd af waarom zoveel mensen een hekel aan Williams hebben. Goed ze speelt niet het mooiste tennis, maar ze staat toch al jaren aan de top. Ze heeft meestal een vriendelijk woordje over voor al haar tegenstanders en ze lijkt me hierin heel oprecht.
De Roemeense dames doen het in elk geval goed in het tennis. Nadat Halep (slechts 22 jaar) dit jaar al drie(!) toernooien op haar naam wist te schrijven, heeft nu Cirstea grote indruk gemaakt. Hopelijk kunnen de dames het ook nog waar maken op de US open en zo een mooi tennisjaar nog mooier afsluiten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten