Terwijl men in Europa ruziet over het wel of niet gaan naar de Olympische Spelen in Sotsji zijn de wereldkampioenschappen atletiek in Moskou zowat geruisloos van start gegaan. Blijkbaar heeft niemand er problemen mee dat er in het homofobe Rusland nu een paar dagen heel hard gerend wordt.
Vanmorgen stond de marathon voor vrouwen op het programma. Normaal gesproken zap ik daar zo snel mogelijk voorbij. Maar nu ik zelf aan hardlopen doe, vond ik het toch wel interessant om eens te bekijken. Op dezelfde manier, waarop ik altijd de Tour de France kijk: met de studieboeken op schoot. Dat dan weer wel.
Ondanks dat de route nog al saai was, steeds hetzelfde rondje van vijf kilometer langs de rivier de Moskva, was de wedstrijd zelf wel heel leuk. Meteen aan het begin liep de Italiaanse Straneo weg. Zij bleef de hele wedstrijd vooraan samen met een groepje andere koplopers. Straneo gaf het tempo aan, de rest volgde. Bij de kopgroep kwam na een tijdje ook titelhouder Kiplagat, die zich eerst nog wat gespaard had. Dit bleek uiteindelijk een goede tactiek geweest te zijn. De laatste kilometers liepen zij en Straneo nog met z'n tweeën. En zo'n anderhalve kilometer voor de finish liep Kiplagat weg bij Straneo om uiteindelijk 14 seconden voor Straneo te finishen. Een zeer knappe prestatie van Kiplagat die nu de eerste vrouw is die twee keer wereldkampioen wordt op de marathon. Maar toch zeer jammer, want na haar dappere race had ik Straneo zo veel meer gegund. Hopelijk komt dat nog een keer.
Het was in elk geval zeer interessant. Ik denk dat ik vaker de marathon ga kijken. Met de studieboeken op schoot, dat dan weer wel. En het zou leuk zijn als ik mijn eigen hardlooptijden dan zodanig verbeterd heb, dat ik niet meer slechts vijf kilometer loop in de tijd waarop deze dames er tien lopen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten